Z początkiem roku wszedł na ekrany film Dzikie historie w reżyserii Argentyńczyka polskiego pochodzenia, Damiana Szifrona. Miałam okazję zobaczyć ten film w lecie na pokazie podczas gali rozpoczęcia festiwalu Nowe Horyzonty. Mówiąc kolokwialnie, zgiął mnie wpół - ze śmiechu oczywiście. Jeszcze nigdy, ale to nigdy, nie widziałam filmu, który posługiwałby się takim poczuciem humoru, jak moje własne na co dzień! Niesamowicie skomponowane, krótkie, ale gęste filmy - w sumie sześć - które łączy jedynie temat. Chyba nie da się wybrać tej najlepszej :) Teraz dwa, a nawet trzy razy zastanawiam się zanim dam komuś lekcję dobrych manier na drodze :) Fabuły są tak zaskakujące, że w momentach, kiedy się nie śmiałam, musiałam zbierać szczękę z podłogi, bo co chwila opadała mi z wrażenia :) Oprócz tego jest w tych naprawdę dzikich historiach pewne przesłanie... Ale czy takie wspierające grzeczność... no nie wiem, chyba niekoniecznie :) Ale najlepiej oceńcie sami! Film nie do przegapienia! Ja idę drugi raz! :)
Zwiastun: Dzikie historie
Już nie mów, nie mów nic, nie mów nic...
Już nie mów, nie mów nic, nie mów nic...
To słowa piosenki, którą bohaterka filmu "Nóż w wodzie" śpiewa dla chłopaka. Czasem może powinnam je sobie sama zanucić... Ale może właśnie po to powstał ten blog, abym bezkarnie mogła wylewać swoje przemyślenia. Pieter Bruegel powiedział kiedyś o sobie, że "cierpi na nadmiar widziadeł". Ja cierpię na nadmiar myśli...
To słowa piosenki, którą bohaterka filmu "Nóż w wodzie" śpiewa dla chłopaka. Czasem może powinnam je sobie sama zanucić... Ale może właśnie po to powstał ten blog, abym bezkarnie mogła wylewać swoje przemyślenia. Pieter Bruegel powiedział kiedyś o sobie, że "cierpi na nadmiar widziadeł". Ja cierpię na nadmiar myśli...
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Dzikie historie. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Dzikie historie. Pokaż wszystkie posty
Subskrybuj:
Posty (Atom)
