Już nie mów, nie mów nic, nie mów nic...

Już nie mów, nie mów nic, nie mów nic...

To słowa piosenki, którą bohaterka filmu "Nóż w wodzie" śpiewa dla chłopaka. Czasem może powinnam je sobie sama zanucić... Ale może właśnie po to powstał ten blog, abym bezkarnie mogła wylewać swoje przemyślenia. Pieter Bruegel powiedział kiedyś o sobie, że "cierpi na nadmiar widziadeł". Ja cierpię na nadmiar myśli...

piątek, 11 maja 2012

The air is heavy, heavy as a truck...

Na takie ciężkie wieczory jak dzisiejszy zawsze mam w głowie utwór U2 - jeden z moich ulubionych. Electrical Storm mówi o ciężkiej atmosferze tuż przed burzą. Ten ciężar ciąży nie tylko na ciałach kochanków zmęczonych upałem dnia i czekających zbawiennego deszczu, jest między nimi również ogromne napięcie emocjonalne, być może spowodowane wzajemną urazą. Tylko ożywczy deszcz może wreszcie je zmyć, a jeśli niebo może pęknąć, to musi być powrót do miłości. I piękne zdanie wyrażające maksymalne zaangażowanie i miłość: you're in my mind all of the time - I know that's not enough... Wszystko okraszone gitarą The Edge'a i mamy majstersztyk :)

U2 - Electrical Storm

The sea it swells like a sore head
and the night it is aching
Two lovers lie with no sheets on their bed
and the day it is breaking

On rainy days we'd go swimming out
on rainy days, swimming in the sound
On rainy days we'd go swimming out

You're in my mind, all of the time
I know that's not enough
if the sky can crack
there must be some way back
to love and only love

Car alarm and back to sleep
you kept awake dreaming some else's dream
coffee's cold, but it will get you through
compromise, that's nothing new to you
let's see colours that have never been seen
let's go to places no one else has been

You're in my mind, all of the time
I know that's not enough
if the sky can crack
there must be some way back
to love and only love

Electrical Storm
Electrical Storm
Electrical Storm
Baby don't cry

It's hot as hell, honey in this room
sure hope the weather will break soon
the air is heavy, heavy as a truck
we need the rain to wash away our bad luck


If the sky can crack, there must be some way back
for love and only love

Electrical Storm

Baby don't cry

poniedziałek, 23 kwietnia 2012

W ubiegły weekend wpadłam w nowy ciąg ozdabiania:) W sobotę na super szybko zrobiłam prezent imieninowy dla znajomej rodziców - zamiast kwiatów dostała piórnik w modne ostatnio wzory a'la cepelia... Drugim produktem było drewniane pudełeczko na drobiazgi zakupione na "szperach" przez Mamę. Chciałam je zrobić w klasycznej konwencji decoupage, ze spękaniami i patyną. Efekt poniżej.





czwartek, 19 kwietnia 2012

Nowa przygoda

W związku z nudą, która mnie zaczynała dręczyć na zbyt długim L4, jak i zarówno z tym, że po powrocie do pracy muszę znaleźć odskocznię i uruchamiać inne pokłady mózgu - odpowiedzialne za twórcze myślenie; postanowiłam zatem spróbować swoich sił w decoupage'u. Oto pierwsze rezultaty tych prób. Daje to niesamowitą frajdę - jeśli ktoś życzyłby sobie mieć coś ozdobione tą techniką, to zapraszam:)

Do kompletu w róże Mama uszyła mi piękne wałki na kanapę - materiał zakupiony z 3 złote w lumpeksie, gąbkowe wałki z hurtowni tapicerskiej:) To ekonomiczne połączenie z talentem krawieckim Mamy dało świetny efekt!









wtorek, 17 kwietnia 2012

Tolerancja

Poniżej dowody na to, że nawet najdziwniejsze marzenia się spełniają... Odkąd zaczęłam oglądać filmy Almodovara, zawsze chciałam zobaczyć na żywo pokaz Drag Queen. No i kilka tygodni temu miałam okazję w klubie Tolerancja we Wrocławiu.
Diva swoim głębokim głosem zaprezentowała hity typu Gdzie ci mężczyźni?:) Całe show było zaprawione dosadnymi komentarzami na temat publiki i atmosfery, gorącej... [np. "ale tu gorąco, aż mi po cipce cieknie...":] Było zatem bardzo ciekawie:)
Jeszcze słówko na temat samego klubu. Otóż atmosfera tam panująca w pełni odzwierciedla nazwę. Co najważniejsze na wejściu nie ma wyceny osoby jak sztuki mięsa, co zawsze ma miejsce w zwykłych klubach. Oprócz tego można tam poczuć się bardzo swobodnie i nikt nie zachowuje się po chamsku - to naprawdę miła odmiana. Wszyscy bawią się kulturalnie i na poziomie. Mamy z Olą postanowienie, chodzić tam na balety częściej.